ခေတ်မျက်လုံး အယ်ဒီတာက ကြိုက်နှစ်သက်သည့် စီးပွားရေးအမြင်များထဲမှ နစ်ကေးအာရှ၏ အယ်တီတာချုပ် အိုကူမူရာ ဟီဂေဆာဘူရို၏ အယ်ဒီတာအာဘော်ကို ဆီလျော်အောင် ဘာသာပြန်ထားပါသည်။
ဤသီတင်းပတ်တွင်ရှိ စိတ်ဝင်စားဘွယ်ကောင်းသည့် သတင်းတပုဒ်ကို တင်ဆက်ပါမည်။ Shenzhen၊ Macao နှင့် Zhuhai အနီးအနား အပါအဝင် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဗဟိုချက်မဖြစ်သော မြို့ကြီး (၁၁) မြို့ပါရှိသော Greater Bay Area ကို အာရုံစိုက်တင်ပြမည်ဖြစ်သည်။
ဤဒေသ၏စုစုပေါင်း ပြည်တွင်းအသားတင်ထုတ်ကုန်သည် ၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင် ယွမ် ၁၂.၆ ထရီလီယံ (ဒေါ်လာ ၁.၉၇ ထရီလီယံ) ရှိပြီး တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ထုတ်ကုန်ကို ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ ဟောင်ကောင်၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်မှုများ တိုးလာနေသည်ကို ကျွန်တော် နားလည်ပါသည်။
၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်သည် ၂၀၂၀ ခုနှစ် အမျိုးသားလုံခြုံရေးဥပဒေအောက်တွင် သိသိသာသာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဟောင်ကောင်သည် အပြန်အလှန် မှီခိုနေသော ပင်လယ်အော်ဧရိယာ၏ မြို့ (၁၁) မြို့ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ထိုအခြေအနေတွင် ဟောင်ကောင်သည် ၎င်း၏ ကျက်သရေကို အရှေ့တိုင်း၏ ပုလဲအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး အများသူငှာ နေထိုင်မှုပုံစံနှင့် တက်ကြွလွတ်လပ်သော စီးပွားရေးကို ဆက်လက်ခံစားနိုင်မည်လား။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိရမည့်အချက်မှာ ၎င်း၏အနာဂတ်သည် ဘေဂျင်း၏ဆန္ဒအပေါ်တွင် များစွာ မူတည်နေသည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရာစုနှစ်၏ လေးပုံတပုံကို ပြန်ကြည့်လျှင် တရုတ်ပြည်မကြီးနှင့် နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးသည် ဟောင်ကောင်ကို စီးပွားရေး လုပ်ရန် နေရာတစ်ခုအဖြစ် ထူးခြားသော စီးပွားရေး အားသာချက်များ ပေးခဲ့ကြောင်း ငြင်းဆို၍ မရပေ။ အခြေခံအဆောက် အအုံအတွက် ကြီးမားသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ဟောင်ကောင်ကို အကျိုးရှိစေမည်ဟု ကျွန်တော် မြင်ပါသည်။
ဘေဂျင်းသည် ပိုမိုလွတ်လပ်ပြီး ပိုမိုပွင့်လင်းသော စီးပွားရေးအခြေအနေများကို အာမခံပါက ဟောင်ကောင်သည် စင်ကာပူ သို့မဟုတ် ရှန်ဟိုင်းတို့နှင့်အတူ ဒေသတွင်း ဘဏ္ဍာရေး အချက်အချာအဖြစ် အပြိုင်အဆိုင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ဈေးကွက် အာရုံစိုက်မှုအရ ပြည်မကြီးနှင့် ခိုင်မာသော စီးပွားရေးဆက်ဆံမှုရှိသည့် ဟောင်ကောင်၏ ပိုမိုတောက်ပသော အနာဂတ်ကို ယုံကြည်သူများအတွက် နှစ်သိမ့်စရာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်နိုင်သည်။
၎င်း၏ Zero-COVID မူဝါဒကို ရုတ်ခြည်း အဆုံး သတ်ပြီးနောက်၊ တရုတ်စတော့များနှင့်ပတ်သက်သည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများ ၏ သဘောထားသည် ပိုမို အားကောင်းလာပြီး တရုတ်သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် မည်သည့်အဓိကစတော့ဈေးကွက်မဆို အကောင်းဆုံး ပြန်တက်လာ နိုင်သည်ဟု အချို့က ခန့်မှန်းကြသည်။
စီးပွားရေးအရ မီးမောင်းထိုးပြမှုတွင် ထိုင်းရှိ Japan Inc. စီးပွားရေးကုမ္ပဏီ နှင့် တိုယိုတာဥက္ကဌ အာကီကိုတိုယိုဒါ၏ စီးပွားရေး အပါအဝင် ဂျပန်ကုမ္ပဏီများနှင့် ၎င်းတို့၏ မန်နေဂျာများအတွက် ထိုင်းနိုင်ငံသည် “အိမ်နှင့်အဝေးတစ်နေရာကအိမ်” ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ထိုအထူးဆက်ဆံရေးကို တရုတ်က ခြိမ်းခြောက်လျက်ရှိသည်။ သတင်းအရ၊ တရုတ်နိုင်ငံသည် ၁၉၉၄ ခုနှစ် နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဂျပန်နိုင်ငံကို ထိပ်မှဦးဆောင်နေခြင်းမှ ဖြုတ်ချခဲ့သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံသည် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် အကြီးမားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ဖြစ်လာဖွယ်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် မော် တော်ကားလုပ်ငန်းတွင် ဂျပန်နိုင်ငံသည် လျှပ်စစ်ကားများ ထုတ်လုပ်သည့် တရုတ်နိုင်ငံနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဓာတ် ဆီ သို့မဟုတ် ဟိုက်ဘရစ်ကားများမှ EV များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော ရပ်တည်ချက်သည် ဆိုးရွားသောအမှားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။
ဓာတ်ပုံ။ Timon Studler
