ဇန်နဝါရီလ (၁၁) ရက်။
အမေရိကန် အိုလံပစ်ကစားသမားဟောင်း ဂယ်ရီဟောလ်ဂျူနီယာဟာ သူ့ရဲ့ ရေကူးအားကစားသမားဘဝမှာ အိုလံပစ်ဆုတံဆိပ် (၁၀) ခုနဲ့ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဆုတံဆိပ် (၆၆) ခု ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ပဲရာဆေ့ တောမီးလောင်မှုမှာ သူတို့ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်လို့ သူယုံကြည်ကြောင်း CNN ရဲ့ သတင်းသမား အီရင် ဘားနက် (Erin Burnett) ကို သူက ပြောခဲ့ပါတယ်။
“ကျွန်တော့်မှာ အချိန်ပိုရှိမယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်” လို့ ဟောလ်က ဆိုပါတယ်။ “တောင်ကုန်းပေါ်က မီးတောက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ အဲဒီကနေ ထွက်သွားရတော့မယ်ဆိုတာ သိတယ်။ SUV ကားနောက်ခန်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပန်းချီကားတစ်ချပ်၊ အခြားအရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ကျွန်တော် တင်လိုက်တယ်။”
“အဲဒီကနေအထဲကိုအပြေး ပြန်ဝင်လာချိန်မှာတော့ ကောင်းကင်က ပူပြင်းတဲ့ မီးခဲမီးစက်တွေ ရွာချလာတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့မှာ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော်ပတ်ဝန်းကျင်က အိမ်ခေါင်မိုးတွေကို မီးစက်မီးခဲစတွေ ထိမှန်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ငါထွက်သွားရမဲ့အချိန်ဖြစ်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တယ်” လို့ သူက ဆက်ပြောပါတယ်။
“ဆုတံဆိပ်တွေက ပေ ၇၀ အကွာက ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းထဲက ဗီရိုထဲမှာရှိပြီး အဲဒါတွေကို သွားယူဖို့ ကျွန်တော့်မှာအချိန်မရှိဘူး။ တောင်ထိပ်မှာ မီးခိုးငွေ့တွေကို ပထမဆုံး မြင်ရတဲ့အချိန်ကစလို့… အဲဒီအချိန်နဲ့ ကြားမှာ သုံးမိနစ်လောက် အချိန်အတွင်း မီးလုံးတွေ ကျွန်တော့်ဆီ ပြေးဆင်းလာတယ်။
“အဲဒါ အားလုံးကို ချန်ထားခဲ့ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒီလိုအောင်မြင်ဖို့အတွက် တစ်သက်လုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး စိတ်ထဲမှာ အမှတ်တရတွေ ကျန်နေခဲ့ပေမဲ့ အမှတ်တရ ဆုတံဆိပ်တွေကတော့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။
သူနေထိုင်တဲ့ တောင်ကုန်းအောက်ခြေကို မောင်းသွားပေမယ့် ဟောလ်က သူ့အနေနဲ့ ဘေးကင်းတဲ့ ဧရိယာထဲမှာ မရှိသေးဘူးဆိုတာ မြန်မြန် သဘောပေါက်သွားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ တောမီး ပတ်ပတ်လည်မှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဗီဒီယို/ဓာတ်ပုံ ရိုက်ကူးနေတဲ့ လူတွေကို “ကျရောက်တော့မည့် အန္တရာယ်ကို သတိမပြုမိသေးဘူး” လို့ သူက ပြောပြခဲ့ပါတယ်။
မီးရောက်မလာမီ ပဲရာဆေ့ရွာကို သူရောက်ရှိသွားခဲ့ပေမဲ့ အလျင်အမြန်ပဲ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
“ကျွန်တော်က ရွာထဲကို ပထမဆုံး ပြောင်းရွှေ့ရောက်ရှိလာတဲ့ တောင်ပေါ်သားတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ” လို့ ဟောလ်က ဆိုပါတယ်။ ကားပါကင်အတွင်းကနေ မောင်းနှင်ထွက်သွားတဲ့ တခြားကားတစ်စင်း ရှိခဲ့ပြီး “စာသင်ကြားနေဆဲ ဖြစ်တဲ့ မူကြိုကျောင်း၊ မူလတန်းကျောင်း၊ သူငယ်တန်းနဲ့ ကျောင်းငါးကျောင်းတို့ နဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ ငြိမ်သက်အေးချမ်းတဲ့ စာသင်ကြားရာနေရာ ပဲရာဆေ့ရွာကို အထိတ်တလန့်ချောက်ခြားမှုတွေ ကျရောက်လာခဲ့တယ်လို့ သူက ပြောပါတယ်။
“လူတွေက အော်ဟစ်နေပြီး လမ်းဘေးလူလျှောက်လမ်းတွေပေါ်ကနေ ကားတွေ မောင်းတက်လာတယ်။ ကလေးကို ကျောင်းကနေ ဘေးလွတ်ရာကို ပို့ပေးဖို့ အချိန်မီ ရောက်အောင် ကြိုးစားနေတဲ့ မိဘတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို မြင်ယောင် ကြည့်လိုက်ပါ။
“ကားတွေ ဟွန်းတွေတီးနေတာ ရပ်တန့်ဖို့ တပ်ထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေ၊ မီးနီတွေကို ဖြတ်မောင်းတာတွေ၊ ယာဉ်တိုက်မှုတွေနဲ့ ခြေဦးတည်ရာအတိုင်းပြေးနေတဲ့ လူတွေရှိတယ်။”
သူ့ရေကူးအရှိန်အဟုန်နဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်မှုတွေကြောင့် လူသိများတဲ့ ဟောလ်ဟာ ၁၉၉၆၊ ၂၀၀၀ နဲ့ ၂၀၀၄ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲတွေမှာ အမေရိကန်နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပါတယ်။ ရွှေတံဆိပ်ငါးခု အပါအဝင် အိုလံပစ် ဆုတံဆိပ် ၁၀ ခု ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံ ရွှေတံဆိပ် ၃ ခုနဲ့ ငွေတံဆိပ် ၃ ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါတယ်။
ဟောလ်ဟာ ၁၉၉၉ ခုနှစ်မှာ Type 1 ဆီးချိုရောဂါရှိကြောင်းစစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ အိုလံပစ်အားကစားပြိုင်ပွဲမှာ သုံးကြိမ် ဆုတံဆိပ်တွေရရှိခဲ့တဲ့ ဂယ်ရီဟောလ် စီနီယာ (Gary Hall Sr.) ရဲ့ သားဖြစ်ပါတယ်။
GoFundMe စာမျက်နှာကနေ“ဂယ်ရီ ဂျူနီယာ” ဟာ ဇန်နဝါရီ ၇ ရက်က ပြင်းထန်တဲ့ ပဲရာဆေ့ (Palisades) မီးဘေးမှာ သူရဲ့နေအိမ်နဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်လို့ဆိုပြီး အလှူငွေထူထောင်ထားပါတယ်။
“အိမ်မှာရှိစဉ် ဂယ်ရီက ပြတင်းပေါက်ကနေ မီးတောက်တွေကို မြင်ခဲ့ရပြီး သူ့ပူဒယ်အမျိုးအစားခွေး၊ အင်ဆူလင်၊ သူ့အဖိုးပုံ ပန်းချီကား တစ်ချပ်နဲ့ သူ့သမီး ဂီဂီ (Gigi) က ပေးခဲ့တဲ့ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သစ်သားအပိုင်းအစတွေကို ကောက်ယူပြီး တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပင်လယ်ဘက်ဆီကို ကားကို မောင်းသွားခဲ့ပါတယ်။
“အစားထိုးမရတဲ့ မိသားစုအမွေဆက်ခံမှု၊ ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ အခြားအရာတွေလို သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ အခြားအရာအားလုံးကို ချန်ထားခဲ့ရပါတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အိုလံပစ် ဆုတံဆိပ်ဆယ်ခုကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ဖွယ် ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီ ဆုတံဆိပ်တွေ ရရှိခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုတော့ ဘယ်အရာကမှ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါဘူး။” လို့ ပြောပါတယ်။
ဓါတ်ပုံ။
အတ္တလန်တာတွင် ၁၉၉၆ ခုနှစ် အိုလံပစ် အမျိုးသား မီတာ ၁၀၀ အလွတ်ကူးပြိုင်ပွဲတွင် ငွေတံဆိပ်ရရှိပြီးနောက် ဟောလ်က ဘယ်ဖက်တွင်ရပ်လျက်။
Simon Bruty/Allsport/Getty Images
